از ينبع البحر قرار گرفته است . در حمراء نخلستانهاى زياد و درختان ليموى فراوانى وجود دارد و بازار و مغازه‌هاى آن به وسيلهء ساقهء درخت خرما ساخته شده كه در آن خرما و حنا و موز و گوجه‌فرنگى و نوعى سبزى بنام پنيرك و كسيه‌هاى چرمى و بادبزن‌هايى از برگ درخت خرما به فروش مىرسد . صفراء در نزديكى حمراء در صحرايى كه مزارع و كشتزارهاى فراوان و آب زيادى در آن است قرار گرفته . ينبع النخل در فاصلهء دوازده ساعت از ينبع البحر بوده و اين منطقه در قديم ، هنگامى كه كاروان محمل از راه خشكى حركت مىكرد در اين نقطه توقف مىنمود كه در فصل جداگانه درباره راه ينبع البحر به سوى مدينه از جهت راه طريف يا درب الزجاج ، توضيح كافى خواهيم داد . حرم مدينه طبق احاديث بسيارى ، مدينه نيز حرم است به طورى كه در آن صيد حيوانات و بريدن درختان و تصرف در فضاى آن حرام مىباشد . از ميان اين روايات مىتوان به روايتى كه شيخين از عبد اللّه بن زيد نقل كرده‌اند بسنده كرد . او مىگويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : ابراهيم عليه السّلام مكه را حرم قرار داد و براى ساكنان آن دعا نمود و من نيز مدينه را همچنانكه ابراهيم مكه را حرم قرار داد ، حرم قرار مىدهم . بخارى نيز حديثى از ابو هريره نقل كرده كه مىگويد : ميان دو مرز مدينه - يعنى حرّهء شرقى و حرّه غربى - حرم است و نيز مسلم حديثى از ابو سعيد خدرى نقل كرده است كه در آن رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : خداوندا ! ابراهيم مكه را حرم قرار داد و آن را حرام كرد و من نيز ميان دو تنگهء كوه آن را كه مدينه است ، حرم قرار مىدهم . اين دو كوه شامل كوه عير در جنوب مدينه و كوه ثور در پشت كوه احد كه كوهى است كوچك و در آن خونى ريخته نشود و سلاحى براى جنگيدن حمل ننمايند و درختى بريده نشود مگر براى غذاى حيوانات . ابو داود نيز نظير اين روايت را آورده است . نووى مىگويد : اللابتان ، حد حرم مدينه است كه در مشرق و مغرب شهر قرار دارند و دو كوه عير و ثور حد آن از جنوب و